~NeoQubit2011-03-01 20:29

NeoQubit napisał: "To można zapewne sprawdzić: szklana kula w rurze próżniowej wypełniona maksymalnie mieszaniną OH2:e i oświetlona, musiałaby się poruszać." Idea jest zatem weryfikowalna, falsyfikowalna, dająca się przełożyć w eksperyment. Trzeba by sprawdzić, np.:

1. Czy można uzyskać idealnie czystą wodę?

2. Czy w szklanym pojemniku kulistym można zgromadzić 2.1. wodę, 2.2. gaz elektronowy, 2.3. mieszaninę cząsteczek wody i swobodnych elektronów gazu elektronowego (OH2:e)?

3. Czy oświetlając pojemnik 1. światłem, 2. niespójną falą elektromagnetyczną, 3. promieniem laserowym, kulisty pojemnik będzie się poruszał?

4. Czy położony pojemnik kulisty z mieszaniną OH2:e na wózku ze sprężyną na kierunku jej ruchu i oświetlony, poruszając się spręży sprężynę, ozn. @@@, a nie oświetlony zostanie odepchnięty i czy ta zmiana ruchu spowoduje poruszanie się wózka? Ideogram:

[#światło~~~~>(OH2:e) impet--->@@@]

5. Czy pojemnik kulisty (OH2:e) będzie lewitował oświetlany z dołu, jak lekka piłeczka plastikowa dmuchana od dołu strumieniem z odkurzacza?

6. Czy pojemnik kulisty oświetlany z jednej strony da się wystrzelić z rury?

7. Czy szklany pojemnik kulisty z nano płytkami żelaza na jej powierzchni i zatopionym końcem do jej wnętrza oraz oświetlany z jednej strony będzie poruszał się lewitując na polu magnetycznym np. magnesu?

Zatem chyba to nie widać, że NeoQubit świruje. Te idee dałoby się raczej sprawdzić eksperymentalnie. Pewnie o te czary mary dziury paradoksu chodzi.
:-)

Zadziała, czy nie zadziała?

~pablito892011-03-01 10:46

ktoś tu świruje, widzę

~NeoQubit2011-02-27 14:22

Światło może wybijać elektrony z materii. Zatem, czy światło może popychać elektrony? Czy w idealnej wodzie można zgromadzić elektrony? Cząsteczka wody tworzy geometrię rozkładu ładunku elektrycznego (+)H2O (-). Czy można utworzyć mieszaninę hydroelektronową, czyli mieszaninę cząsteczek wody i wolnych, swobodnych elektronów "gazu elektronowego", notacja OH2:e? Czy idea "nurek Maxwella" w nurcie strumienia światła jest 1. możliwa, 2. dla napędu ruchu, 3. na skalę potrzeb kosmicznych? Być może, nie można fizycznie zmienić geometrii wektora ruchu masy grawitacyjnej. Można jednak zmienić fizycznie geometrię ruchu masy bezwładnej. Kluczem do idei hipernapędu jest kwantowy rezonans rytmu impetu czynnika fizycznego napędzania do fali własnej geometrii fizycznej mieszaniny hydroelektronowej [napędnika, wehikułu]. [jakoś tak] Mnożnik c' ^ 2 w idei hipernapędu wynika stąd, że przemieszcza się [geometria wehikułu] przestrzeń ruchu dla [emitera] światła. Między taktem utrzymania przez światło ruchu w stanie c' pojawiają się takty przesunięcia geometrii ruchu w oddziaływaniu elektrostatycznym. Oba ruchu są jakoby odrębne i na podobieństwo jak masa grawitacyjna i masa bezwładna. W naturze masy nie ma, jest gęstość zmian form geometrii fizycznej światła, ozn. @, m=@*V. Ruch strumienia rzeki światła jest niezależny fizycznie w układzie wehikułu.

Zadziała, czy nie zadziała?

~NeoQubit2011-02-26 11:38

ucina "-", może tak przejdzie:

"1-2--3---4---5---6---7---"

~NeoQubit2011-02-26 11:14

"-.--.---.---.---.---.---"

~NeoQubit2011-02-26 11:12

Jaki eksperyment byłby dowodem naukowym, że materia jest tym samym co światło, tylko inaczej, w idei ujmując, np. - foton światłem faluje, a elektron światłem wiruje.

Skąd atom na czubku rakiety "wie", że atomy paliwa w dyszy odbiły się od niej w przeciwna stroną? Być może nie szybkość światła jest ograniczeniem dla ruchu geometrii fizycznej materii. W idei hipernapędu szybkość c', c ' < c, mniejsza od szybkości światła, nie wynika z ograniczenia jaki jest paradygmatem natury ruchu w nauce. W idei wehikuł nie do końca jest szczelny w geometrii ruchu. Atomy nie są sztywne. Wehikuł jest konstrukcją fizyczną. Posiada złącza, połączenia. Cały staje się w ruchu korpuskularno falowym fotonem materii [maksymalna spójność jest przy c'], ale w nim rozchodzi się fala i na spoiwach są jej starty ruchu, "informacji", rozproszenie. Wehikuł jako latająca/pływająca "czarna dziura" nie jest widoczny i promień radaru w skoku w nad/pod przestrzeń go nie dosięgnie, ale pozostawia ślad promieniowania tarcia na spoiwach konstrukcji. W naturze nie ma przyspieszenia, są kwantowe zmiany impetu, prze/skoki stałej szybkości.

Ideogram:

-.--.---.---.---.---.---

W hipernapędzie dwa źródła napędu - w idei światło z tyłu napędnika OH2:e i oddziaływanie elektrostatyczne z przodu napędnika - dają geometryczny mnożnik c' * c ' skoków ruchu. W naturze nie ma czasu, jest ruch harmoniczny. Kwanty rytmów. Być może realna dla hipernapędu jest korpuskularna gęstość fotonów względem korpuskularnej gęstości elektronów oraz falowa gęstość fotonów i falowa gęstość elektronów. Być może istnieje inna jeszcze z natury możność dla metody konstrukcji napędu niż tylko odbicia mechaniczne. Na dymiących rakietach człowiek daleko w kosmos nie zajdzie, a ziemska cywilizacja będzie tylko planetarną a nie kosmiczną. Takie rozwiązanie nie jest doskonałe.

Klasyczne rakiety są z czasów światła klasycznej mechaniki. Przyszłe rakiety będą z czasów światła kwantowej mechaniki.

Zadziała, czy nie zadziała?

~maks2011-02-25 22:04

errata do komentarza:maks 2011-02-25.g19:39-paradoks relatywistyczny-maks

~NeoQubit2011-02-25 20:57

1. Pomijając metodę zasilania w energię elektryczną, niech w idei modelu hipernapędu składnik (OH2:e) nazywa się 'nurek Maxwell", w idei do "nurka Kartezjusza" w wodzie [cieczy, płynie]. Czy zachodziłaby relacja między gęstością fotonów [gf] w nurcie promieniowania światła, a gęstością gazu elektronowego w wodzie [ge]? Czyli gf ~ ge. I dalej w idei, gdy gf > ge to nurek Maxwella płynie z nurtem rzeki światła.
Trik optyczny. Układ widziany na radarze porusza się, ale wewnętrznie jest tak samo, czy wehikuł spoczywa, czy porusza się. Napędnik waha się. Odbija się [kwantowe nano odbicia] i jest wyhamowywany i przyspieszany przez pole elektromagnetyczne [światło] oraz impuls dodatniego pola elektrycznego. Istotne są w idei rytmy [nano] impetu.


Ideogram:

[#~~~> (OH2:e-) ~~~> |+]>

To można zapewne sprawdzić: szklana kula w rurze próżniowej wypełniona maksymalnie mieszaniną OH2:e i oświetlona, musiałaby się poruszać.

2. Ale może być inaczej. Dochodzi do splątania korpuskularno falowego fotonów i elektronów, napędnik porusza wehikuł do prędkości c' mniejszej od prędkości światła c. I wówczas pojawia się impuls dodatniego pola elektrycznego - przesunięcie w geometrii czasoprzestrzeni - tunelowanie.

3. Albo jeszcze inaczej. Całość wchłania rytmy impetu fotonowego fali światła, wchłania ruch światła do szybkość c' i jest przyspieszane [poślizg kwantowy] impulsem pola dodatniego do c', stąd przesunięcie w geometrii Wszechświata [nie w czasoprzestrzeni] proporcjonalne do c' ^ 2.


Idea ruchu hipernapędu, napędzania jest wewnętrzna, a nie zewnętrza jak w klasycznej rakiecie, jak wahadłowiec na zdjęciu. Geometria układu jest zamknięta. Klasyczny wahadłowiec, w idei jak na zdjęciu, "dymi" jak kometa, bo ma geometrię ruchu układu otwartą.

Zadziała, czy nie zadziała?

~maks2011-02-25 19:39

ciala materialne nieosiagaja predkosci seiatla a tylko zbliszona do niej.czarna dziura sciagajac materie rozdrabnia ja na mikroelementy i tylko informacja o tym w pasmie czerwieni i podczerwieni dociera do obserwatora z opoznieniem ,gdyz materia rozpedza sie do predkosci zblizonej do swiatla.daje to wrazenie nieskonczonosci opadania na czarna dziure.jest to oaradoks relatyeistyczny.

~NeoQubit2011-02-24 22:16

A co by było, gdyby w nurt światła, jak na obrazku, wstawić słoik z mieszaniną hydroelektronową (OH2:e), czyli mieszaniną wody i gazu elektronowego?

idea:
Materia jest formą geometrii fizycznej światła i może przemieszczać się w geometrii czasoprzestrzenni. Mieszanina hydroelektronowa jest w idei źródłem emisji pola ładunku ujemnego. Niech mieszanina hydroelektronowa będzie w cylindrobaku z materiału, na który działa od wewnątrz pole elektronowe gazu elektronowego tak, że na powierzchni zewnętrznej cylindrobaku pojawia się ujemny ładunek elektryczny. Niech mieszanina hydroelektronowa będzie wrażliwa na ruch fali elektromagnetycznej tak, że podąża w kierunku jej ruchu [fala elektromagnetyczna popycha pole elektronowe gazu elektronowego, a ono popycha pole elektronowe powłok elektronowych materii wody i jej składników, a one popychają ścianki cylindrobaku/napędnika, a on popycha kosmiczny wehikuł]. Idea modelu hipernapędu czasoprzestrzennego [kierunek ruchu w prawo]:


model:

[#~~~@'(OH2:e)'~~~@|+]>
[G.zasilanie HE/HE]
[sterownia][ładownia][pasażerowie][obsługa, piloci]>
[G.zasilanie HE/HE]
[#~~~@'(OH2:e)'~~~@|+]>


ozn.:
[ ] - korpus hipernapędu
#~~~ - emiter promieniowania elektromagnetycznego
@ - lustra ruchu cyklicznego fali elektromagnetycznej
(OH2:e) - masywny napędnik z polem ładunku ujemnego
' ' - zaczepy wahadłowe napędnika
|+ - migawka antenowa emisji pola ładunku dodatniego
G. - generator energii elektrycznej
HEXHE - zasilanie sprzężony harmonicznie napęd hydroelektronowy

opis:
fala elektromagnetyczna wprowadza w postępowy ruch korpuskularno falowy mieszaninę hydroelektronową w napędniku, który jest harmonicznie przyspieszany i popycha falowo korpus napędu, a ten połączony z wahadłowcem nadaje mu ruch

ruch:
napędnik rozpędzany popchnięciami kwantowymi płynie na rzece fali światła, wehikuł jest katamaranem, po osiągnięciu prędkości światła [fali elektromagnetycznej w napędniku, w mieszaninie hydroelektronowej], jest mniejsza niż szybkość światła c w próżni przed i za napędnikiem, oznaczenie c', dalsze przyspieszanie ["poślizg kwantowy"] przejawia się przemieszczaniem czasoprzestrzennym równym (c't)^2, c>c'

Zadziała, czy nie zadziała?