Wykopaliska są prowadzone na terenie przeznaczonym pod rozbudowę miejskiego szpitala.

Ołtarz jest wykonany z bloku granitu o wysokości 60 centymetrów, zwieńczony trzema rzeźbionymi głowami byków, połączonych wstęgami i laurowymi girlandami. Głowy - symbolizujące siłę i władzę - prawdopodobnie reprezentują greckiego boga Zeusa. Do Aszkelonu ołtarz został prawdopodobnie sprowadzony z Imperium Rzymskiego przez dość zamożną rodzinę i umieszczony w miejscu pochówku jej członków.

Jak poinformował Yigal Israel, główny archeolog z Urzędu Starożytności Izraela w Aszkelonie, na badanym stanowisku znajdował się starożytny cmentarz dla mieszkańców miasta.

Pierwsze ślady osadnictwa w rejonie dzisiejszego Aszkelonu pochodzą z okresu neolitu, a w okresie rzymskim (I-II wiek n.e.) Aszkelon był kwitnącym miastem o silnych wpływach kultury hellenistycznej. Miasto zamieszkiwali przedstawiciele różnych narodów i kultur oraz spora etniczna mniejszość żydowska.

Archeolodzy prowadzący wykopaliska na stanowisku w Aszkelonie wcześniej odkryli kilka rodzajów grobów, w tym pochówki skrzyniowe - rodzaj pochówku jamowego przykrytego kamiennymi płytami - oraz duże kamienne sarkofagi z wapienia.