Miednica kobiety neandertalskiej różniła się od miednicy kobiety współczesnej, u której zmienia się oś szerokości kanału rodnego: w górnej części rozszerzająca się na boki, w dolnej - ku kości ogonowej. Oznacza to, że dzieci Homo sapiens, by się urodzić, muszą obrócić się w kanale rodnym. Tymczasem u neandertalek narząd ten nie zmieniał swojego kształtu, więc ich dzieci nie obracały się podczas porodu. Natomiast rozmiar miednic u obydwu gatunków hominidów okazał się ten sam, co skazywało kobiety neandertalskie na rodzenie w bólach, podobnie jak w przypadku kobiet rodzących dzisiaj bez znieczulenia.

Tim Weaver z Uniwersytetu Kalifornijskiego i Jean-Jacques Hublin z Instytutu Maksa Plancka w Lipsku wykorzystali do swoich badań szkielet neandertalki, znaleziony w latach 30. ubiegłego stulecia w miejscowości Tabun (dzisiejszy Izrael). Braki szkieletu uzupełnili przy użyciu tomografii komputerowej.